Kas 25 2017

O, Beni Hiç Unutmadı

O, Beni Hiç Unutmadı
Bir delikanlı varmış. Bir köye gidecekmiş; fakat gideceği köydeki köprü ha düştü ha düşecek. Köprünün başına gelmiş, hiç endişe etmeden neşeli bir şekilde öbür tarafa geçmiş. Bir mübarek zât da bu taraftan seyrediyormuş. Aynı anda bir mübarek zât gelmiş, okumuş, Cenab-ı Hakka yalvarmış. Tam köprünün üzerine gelmiş, pat diye nehre düşüp, ölmüş. O mübarek zât elini açmış. “Ya Rabbi. Öteki delikanlı köprüye bakmadı bile. Neşeli bir şekilde karşıya geçti. Bu zavallı çok yalvardı, yakardı; ama nehre gitti. Ya Rabbi, nedir bunun hikmeti?” demiş. Allahu Teâlâ buyurmuş ki; O genç her zaman, gece gündüz hep beni andı. Köprünün başına gelinceye kadar beni andı. O köprüye gelince, ben de onu andım. O beni hiç unutmadı, ben de onu köprüde unutmadım. Karşıya onun için rahat geçti. Öteki, ölümü görünce zikir etmeye, dua etmeye başladı. Halbuki ölümü, köprüyü görünce değil, çok eskiden beri hatırlayıp benimle beraber olsaydı, ben de köprüde beraber olurdum.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Önceki yazıyı okuyun:
Marangoz’un Pişmanlığı

Marangoz'un Pişmanlığı Yaşlı marangozun emekliliği gelmişti. Ne var ki müteahhit, iyi işçisinin ayrılmasına üzülüyordu ve ondan kendine bir iyilik, bir...

Kapat